• Mama

    Een lege stoel

    De bruiloft was een dag vol liefde en gelukzalige momenten, maar waar ook zwart randje aan zat. Vorige week was de meest belangrijke dag uit mijn leven en juist op die dag ontbrak de belangrijkste vrouw in mijn leven. En dat deed pijn. Veel pijn. Die pijn voel ik vandaag weer, omdat vandaag de dag is dat het 10 jaar is geleden dat ze ons verliet. Wat had ik graag gezien dat ze er wel bij was. Dat ze had kunnen zien hoe gelukkig ik ben met mijn leven nu. Dan had ze kunnen zien dat ik omringd ben door de meest fantastische mensen die je maar kunt wensen. Dan…

  • Mama

    Een ode aan mijn moeder

    Het is misschien niet de mooiste foto van haar, maar wel eentje waar ik vol trots naar kijk. Ze lacht niet, heeft het lichamelijk zwaar en ze heeft het gehate slangetje in haar neus, maar ze staat met onze kampioensmedaille in de kroeg om dat te vieren. Het is voor mij een foto die toont hoe sterk zij was, hoe zij van geen ophouden wist en ondanks alles toch nog de bijzondere momenten in het leven wilde vieren. Mijn moeder is ongeveer 16 jaar ziek geweest en vandaag is de dag dat ze overleed. Het is inmiddels alweer 8 jaar later, maar nog steeds is het een moeilijke dag. Ik…

  • Mama

    Droom

    Enkele malen in de afgelopen week, spookte het rond in mijn hoofd. Ik wist het gewoon niet meer en eigenlijk vond ik dat echt heel kut. Vandaag zou mijn moeder 60 jaar zijn geworden, maar helaas was haar lichaam al na 54 jaar op. Ik wist dat het ergens rond deze datum moest zijn, maar ik kon me niet meer precies herinneren wanneer het was. De precieze datum was me gewoon ontvallen. Dat deed eigenlijk best pijn en ik voelde me enorm schuldig. Hoe kun je nou de verjaardag van je moeder vergeten? Ik vroeg het niet aan mijn familie en ik wilde het nergens opzoeken, omdat ik dat op…

  • Mama

    Een map vol herinneringen

    Er is vrij weinig dat je me vroeger thuis heb aangeleerd. Ik kan niet strijken en heb geen flauw idee hoe je iets aan elkaar naait. Ik weet niet wat er in het water moet om streeploos mijn ramen te lappen en ik heb geen recept in mijn hoofd zitten voor een perfect schoonmaakmiddel om elke vlek tegen te gaan. Dat geeft ook helemaal niet, want je had wel wat anders aan je hoofd. Een groot gedeelte van mijn jeugd was je ziek en was het al zwaar genoeg om voor jezelf te zorgen. Ik redde mezelf wel hoor, precies zoals dat nu nog steeds is. Wat ik echter wel…

  • Mama

    Foto’s van mijn moeder

    Dit verhaal is even bedoeld als kleine test. Ik wil naast de tekstuele kant, ook wat visueel doen. Ik probeer eventjes wat verschillende methodes uit om een fotogalerij te maken. De maanden schieten voorbij, toch wil ik graag nog even wat laten zien. Een mooie collage voor iedereen die het maar wil zien… [portfolio_slideshow id=352]

  • Mama

    Voortdurende momentopnames

    Ik geef het toe. Na iets meer dan anderhalf jaar mis ik mijn moeder nog steeds erg veel. Dat gevoel is eigenlijk niet in woorden uit te drukken. Het woord “missen” dekt de lading helemaal niet. Missen is het gevoel van terug willen hebben als iets er niet meer is. Ik wil het zeker terug, niets liever dan anders. Maar het gevoel gaat veel verder dan dat. Het is een onopvulbare leegte, een treurige leegte en een pijnlijke leegte. Het missen van je moeder is verschrikkelijk, ze zal nooit meer terugkomen. Al die momenten samen, dat is allemaal verleden tijd. Nooit zal ze meer tegen je kunnen zeggen dat je…

  • Mama

    De Zullers en de Zijners

    Het crematorium in Heeze, de plek waar je zo min mogelijk wil zijn, maar waar je zo veel herinneringen bij hebt. Voor de mensen die het niet kennen: Een lange weg door het pittoreske boerendorp Heeze, dan enkele honderden meters door bosrijk gebied, totdat je bij een rustig ogend gebouw arriveert. Ik ben na anderhalf jaar terug op de plek van het lichamelijke afscheid. Ditmaal ben ik er om de dienst van de vader van een vriend bij te wonen. De ontvangsthal is sober, condoleanceregisters liggen aan de zijkant. Mijn naam in een boek, dat verraadt mijn aanwezigheid. Ik wil er namelijk helemaal niet zijn, maar ben toch maar gekomen.…

  • Mama

    Het verstand versus het gevoel

    Alle afscheid is moeilijk, wat het ook is dat je gaat verlaten. In die anderhalf jaar die er nu voorbij zijn is er veel gebeurd. Het leven wacht niet op je en dus zul je mee moeten. Er is alweer bijna anderhalf jaar voorbij, wat vliegt de tijd toch als je het naar je zin hebt. Tijd voor een vogelvlucht door de afgelopen periode. Door het overlijden van de vader van een vriend van me, is er bij mij ook wel een belletje gaan rinkelen. Ik beleefde eigenlijk alles weer opnieuw, zonder het zelf mee te maken. Ik hoorde het leed, het verdriet en de pijn aan en ook al…

  • Mama

    Een jaar lang missen…

    Een jaar is zo voorbij, dat blijkt wel weer. Hoe langzaam elke dag lijkt te gaan, zo snel is het alweer een jaar na het overlijden. De “Feestdagen” zijn weer voorbij, gelukkig… Beetje vreemde dagen, weet niet goed hoe ik me moet voelen. De dagen vullen, dat lijkt het belangrijkste. En dan is het weer voorbij. Eigenlijk zonder slag of stoot, het viel wel mee. Geen diepe afgronden, geen pijnlijk verdriet, maar ook geen hoogtepunten. Het is gewoon gewoontjes, net zoals andere dagen. Treurig en missend, maar dat is niet anders dan anders. Geen zin om iets te doen, geen zin om te schrijven. Het zijn moeilijke dagen.

  • Mama

    Haar Laatste Rustplaats

    Voor het eerst sinds elf maanden is ze weer thuis, maar dan op een iets andere manier. Een beetje luguber, dat wel. De zwarte urn staat nu verdekt op de kast in de kamer. Niemand die er iets aan afziet, alleen als je weet wat er in die urn zit dan moet je er wel naar kijken. Een zwarte urn van kunststof, 30 centimeter hoog, dat is alles wat er nog over is. En dat staat nu hier, haar laatste rustplaats. We kregen de brief van het crematorium anderhalve maand geleden. Het werd tijd om een beslissing te nemen. Wat wilden we nou eigenlijk met die urn als familie? Mijn…