• Mijn Leven,  Spruijt

    Met een schoen vol lood richting de echo

    Ze durfde niet te kijken naar het grote scherm aan de muur. Ze pakte mijn hand vast, kneep erin van spanning en haar blik was volledig op mij gericht. Ze keek me aan, terwijl de verloskundige probeerde om het juiste beeld te krijgen. Terwijl ik keek naar een onduidelijke mix van meer dan 50 tinten grijs op het scherm, leek de spanning met iedere seconde te stijgen. Ze deed natuurlijk gewoon haar werk en deed zo snel mogelijk, maar iedere seconde kroop langzaam voorbij. Ik keek naar het scherm, begreep eindelijk waar ik naar keek, er kwam een glimlach op mijn gezicht en ik voelde eindelijk weer bloed in mijn…

  • Mijn Leven,  Spruijt

    “Wat erin zit, pakken ze je niet meer af”

    Je hoort soms wel eens van mensen dat ze na 9 maanden een baby op de wereld zetten, zonder dat ze daar niets vanaf wisten. Na enkele weken zwangerschap twijfel ik echt ernstig aan zulke verhalen. Het is van de buitenkant meteen te zien bij mijn vrouw en ze knapt bijna uit elkaar van inwendige ellendigheid. Hoe houdt ze de andere 30 weken toch vol? Alles tegelijkertijd De prille zwangerschap begon natuurlijk al met het buikje wat eigenlijk meteen te zien was voor iedereen. Lichamelijk was ze gewoon meteen écht zwanger en kreeg ze meteen alle kwaaltjes. En dan bedoel ik echt alle kwaaltjes. Of het nu ging om het…

  • Mijn Leven,  Spruijt

    Geheimen bewaren tijdens de feestdagen is niet te doen

    De mensen die ons goed kennen weten dat wij best wel van een wijntje houden. Of meer dan één wijntje. En als je zwanger bent tijdens de feestdagen en mensen mogen het niet weten, dan heb je best een probleem. Want hoe creatief je ook bent, hier komt zelfs de beste leugenaar niet uit. Wij dus ook niet en dus besloten we om het maar gewoon meteen te vertellen tegen familie. En vrienden. En iedereen op social media. Onze eerste kerstdag bestond uit een brunch met mijn deel van de familie en we hadden Fabio beloofd dat hij het tegen iedereen mocht zeggen. We besloten dat in de vorm van…

  • Mijn Leven,  Spruijt

    Een groot geheim bewaren

    “Kun je een heel groot geheim bewaren”, vroeg mijn vrouw aan haar zoon op weg naar school toe. Het was inmiddels drie dagen na de positieve test en het werd steeds moeilijker om het voor ons te houden. Hoe pril het ook was, je kon het meteen zien aan een welgevormd klein buikje bij mijn vrouw. Ze douchen vaak samen en hij had de avond van tevoren al gezegd dat haar buik dikker was. Ze wilde het dus eigenlijk ook graag met hem delen, omdat hij natuurlijk een grote broer zou worden. En de functie Grote Broer was natuurlijk een heel belangrijk functie, vonden we allebei. Ik wilde er eigenlijk…

  • Mijn Leven,  Spruijt

    Een klein streepje voor een grote verrassing

    Het voorgevoel was er al eventjes, maar echt zeker weten deden we het natuurlijk niet. Dat kon ook niet, want het was allemaal nog heel pril. En na vorig jaar wilden en konden we ook niet te hard van stapel lopen. Het was zondag 9 december en op het programma stond een kraambezoek bij vrienden. En als je een baby een tijdje vast mag houden, gaat het natuurlijk ook kriebelen bij jezelf. Het kriebelde zo erg dat we meteen na de training van Fabio naar de Action reden om daar een zwangerschapstest te halen. Bij de Action schijnen ze namelijk heel erg goed te werken bij vroege zwangerschappen. Gratis tip…

  • Mijn Leven

    Thuisgevoel

    “En dat thuisgevoel is belangrijk voor je en moet belangrijk blijven. Want je neemt dan wel een deel van mijn naam over, maar dat wil niet zeggen dat je daardoor minder Janssen bent. Dus Ad, wees maar niet bang dat ik je meisje steel van jou en de familie. Ik kan en wil niet jouw nummer 1 plek innemen. Ik wil wel beloven dat ik er alles aan zal doen om jouw voorbeeld zo goed mogelijk na te leven, zodat ze nooit iets tekort komt. Dat beloof ik met heel mijn hart.”

  • Mijn Leven

    Vechtmachine

    Een glazige blik of gefronste wenkbrauwen waren vaak de eerste non-verbale antwoord toen ik vertelde dat ik wilde beginnen met thaiboksen. Het ongeloof viel van het gezicht af te lezen. “Jij, ga jij boksen”, waarna hoongelach mij ten deel viel. Ja, ik heb niet het meest geschikte lichaam voor een bokser of de agressieve kant in mijn karakter, maar toch ben ik onlangs begonnen met het volgen van lessen. Iets met horizon verbreden en het bevalt me meer dan prima… Heel veel ervaring met het gebruiken van mijn vuisten niet. Hoewel ik ben opgegroeid in Geldrop, wist ik me ook te redden zonder matpartijen in de wijk of bij de…

  • Mijn Leven

    Eigenlijk is Kerst best…

    “Waar is jouw kerstboom?”, vraagt mijn nichtje tijdens een oppasavondje heel terecht terwijl ze de kamer van mijn appartement rond kijkt. Geen kerstboom, geen lampjes, geen versiering, helemaal niets. Mijn antwoord dat ik gewoon geen boom heb, gaat er blijkbaar niet helemaal in. “Vier je dan geen kerst?”, vraagt ze nog in de herkansing. Voor een 5-jarige is dat best een goede vraag. Kerst is immers iets dat je moet vieren, door zo veel mogelijk lampjes, gekleurde ballen en andere tierelantijntjes in een boom te duwen. Dat wordt haar aangeleerd, want je ontkomt er niet aan omdat echt alles in kerstsferen wordt gehuld. Alles wordt in de opmaat naar die…

  • Mijn Leven

    Hoe schrijf ik een verslag van een evenement?

    Journalisten zijn tegenwoordig te druk om naar je georganiseerde evenement te komen, maar je klant verwacht natuurlijk wel wat gegenereerde aandacht in de media. Het is een uitdaging waar menig PR-adviseur tegenwoordig tegenaan loopt. Wat doe je als het journalistenstoeltje leeg blijft in de zaal, maar je toch graag een verslag van het evenement wilt? Wees niet bang om zelf met pen en papier toeschouwer te zijn van je eigen georganiseerde evenement. Iedereen is een journalist, dus ook PR-adviseurs. In deze blog een aantal tips waarmee jij op die lege stoel kunt plaatsnemen.De keerzijde van het tijdsgebrek van journalisten is namelijk dat zij vaak wel open staan voor (goed geschreven)…

  • Mijn Leven

    Hardlopen is saai, vervelend en nutteloos

    Waar ben ik aan begonnen? Op het moment van schrijven is mijn achillespees ontstoken en heb ik me laten behandelen door een fysiotherapeut die denkt dat het een goed idee is om met kleine naalden in dat gebied te prikken en te wroeten. Ik kan je vertellen: dat is geen fijn gevoel. En toch laat ik het doen, het doel heiligt immers de middelen. Wat is het doel? De halve marathon lopen op 12 oktober in Eindhoven en dan sneller dan de tijd die ik de vorige keer liep. Gaat me dat lukken? Vast wel, willen is kunnen. Toch? Al jaren verveel ik mijn omgeving met mijn pseudofilosofische uitspraken als…