Benader je contentstrategie als Pippi Langkous en daag de status quo uit vol bravoure

Wie denkt er niet meteen aan televisies en lampen bij het horen van de naam Philips? Het is een enorm sterke associatie door die lange en succesvolle geschiedenis, maar dit beeld past niet meer helemaal bij de organisatie van nu. Wat is de juiste contentstrategie om ervoor zorgen dat het imago van dit 126-jaar oude merk langzaam maar zeker verandert?

Volgens Sanne van Schoonneveldt, Global Communications Director bij Philips, is dat voor een groot gedeelte te danken aan Pippi Langkous. Tijdens een bijeenkomst van CC-03, de Eindhovense netwerkclub voor senior communicatieprofessionals, begon Van Schoonneveldt vorige week haar presentatie het uitleggen van haar fascinatie voor de piratendochter. Ze was vroeger een grote fan van de houding en bravoure van Pippi Langkous. Dit kleine meisje woonde alleen, was supersterk en liet zich niet remmen door de houding van Tommy en Annika, terwijl zij alles in twijfel trokken. “Benader je contentstrategie als Pippi Langkous en daag de status quo uit vol bravoure” verder lezen

Moeite met schrijven van blogs, speeches of artikelen? Een ghostwriter inhuren is de oplossing

Ben je wel eens lichtelijk jaloers op blogs van je concurrent in een gerenommeerd vakblad, sta je versteld van de speechkwaliteiten van een ander of heb je moeite met het ventileren van je mening in een doeltreffende column? Overweeg dan eens het inhuren van een ghostwriter om je te helpen bij deze tekstklussen.

Veel van de columns, blogposts of artikelen die je dagelijks leest, zijn niet geschreven door de persoon die erbij vermeld staat. Sorry als ik nu een publiek geheim verklap. Er wordt namelijk vaak gewerkt met ghostwriters, dit zijn tekstschrijvers die uit naam van die persoon het verhaal optekenen. Dat is geen valsspelen, maar is juist slim gebruik maken van andermans kwaliteiten.  “Moeite met schrijven van blogs, speeches of artikelen? Een ghostwriter inhuren is de oplossing” verder lezen

Wees blij met die mislukte journalisten die zich richten op contentmarketing

Laten we ophouden met het bespreken wat het vooral wel of niet is, want de perfecte definitie van contentmarketing bestaat gewoon niet. Dat heeft vooral te maken met het verenigen van twee woorden die voor veel mensen heel wat anders betekenen. Als je dat kunt accepteren en dus aanneemt dat het voor iedereen anders kan zijn, kun je kijken naar wat je ermee kunt behalen in jouw specifieke situatie. Want hoe je het beestje ook wilt noemen, contentmarketing is voor iedere organisatie waardevol.

Tijdens het lezen van de recensie op Marketingfacts en het luisteren van de podcast over het boek Contentmarketing van Suzanne de Bakker, bleef één specifieke zin langer bij me hangen dan de andere zinnen. Volgens de auteur is contentmarketing geen discipline, maar een middel. En dus is de gefabriceerde term contentmarketing veel te breed voor het eigenlijke werk dat wordt gedaan. Content (in welke vorm dan ook) is inderdaad slechts een middel om een bepaald doel te halen, daar kan niemand het mee oneens zijn. Waarin ik wel van mening verschil met beide heren in de podcast, is dat ze volgens mij niet helemaal beseffen hoe belangrijk het is om goede content te hebben. “Wees blij met die mislukte journalisten die zich richten op contentmarketing” verder lezen

Elf gouden tips voor een goed interview en een nog beter verhaal

Onleesbare aantekeningen, je opname blijkt gewist of je komt tijdens het schrijven tot de ontdekking dat je niet genoeg hebt doorgevraagd. Het komt regelmatig voor dat het uitwerken van een interview niet helemaal vlekkeloos verloopt, waardoor ook het verhaal niet helemaal naar verwachting is. En met een naderende deadline neemt de hartslag enorm toe. Klinkt die stress herkenbaar?

Als beginnende of onervaren interviewer komt het nogal eens voor dat je moeite hebt met het stellen van de juiste vragen en de vertaling naar een logisch en origineel verhaal. Tegelijkertijd luisteren, nadenken, opschrijven en doorvragen vergt ook veel energie, waardoor je af en toe de draad kwijt kunt raken. Gelukkig is deze vaardigheid te trainen en kun je jezelf constant blijven verbeteren. Niet getreurd als je dus even vastzit tijdens het interview of de uitwerking, want met enkele eenvoudige stappen kun je toch tot een mooi resultaat komen. “Elf gouden tips voor een goed interview en een nog beter verhaal” verder lezen

Waar kun je 12.750 euro voor een nep-prijs beter aan besteden?

Voor 12.750 euro kun je (grofweg) 26 inhoudelijke blogs laten schrijven waarin je de visie van het bedrijf naar voren kunt laten komen. Of je investeert het in reclame, verbetering van de website, promotieteams om te flyeren of sponsoring van het bierelftal in de onderste regionen van het amateurvoetbal bij de lokale voetbalvereniging. De mogelijkheden om meer naamsbekendheid te krijgen zijn eindeloos, maar eigenlijk was alles beter dan het meedingen naar een nep-prijs zoals de National Business Succes Award.

Onderzoeksprogramma Rambam toonde in de uitzending van gisteren (donderdag 12 januari) namelijk aan dat deze award doorgestoken kaart is. De programmamakers richtten een niet-bestaand uitzendbureau op en wonnen prompt een ondernemersprijs van de NBSA. In de uitzending toonden ze aan dat voor iedere deelnemer een nieuwe branchecategorie wordt opgericht, zodat iedereen wint. Om mee te doen met deze award betaalden de bedrijven 12.750 euro. De zogenaamde Succes Awards kende vorig jaar vijfhonderd categorieën en dat zou betekenen dat de organisatie een omzet van ruim zes miljoen euro realiseerde met deze opzet. “Waar kun je 12.750 euro voor een nep-prijs beter aan besteden?” verder lezen

Christmaholic: hoe verdien je als hobbyblogger geld aan een blog over Kerstmis?

Vier maanden lang, meerdere blogs per dag publiceren over alles wat maar met Kerstmis te maken heeft. En dat al vijf jaren op een rij, waarbij de blog in de decembermaand 300.000 unieke bezoekers aantrekt. “Hoe kun je nou zoveel over kerst schrijven?”, is een vraag die blogger Saskia de Laat regelmatig te horen krijgt. Ze beheert Christmaholic.nl, een succesvolle blog met Kerstmis als hoofdonderwerp. Tijdens de meest recente editie van communicatieclub CC-03 legde ze dinsdagmiddag uit wat haar geheim is. Wat kunnen bloggers in spe én bedrijven leren als ze willen beginnen met bloggen?

Christmaholic

De Laat is tekstschrijver van beroep en blogt al sinds 2003. Ze schreef eerst over haar leven, maar maakte in 2010 de overstap naar een blog over Kerst. In een korte tijd wist ze enorm hard te groeien qua bezoekersaantallen, want ook dit jaar stijgt ze weer met 40 procent ten opzichte van vorig jaar. De blog werd zo populair dat de eerste adverteerders in 2012 aanklopten en in 2014 kon ze daar in die vier maanden per jaar ‘van leven’, zoals ze het zelf stelt. Ze heeft inmiddels bijna 10.000 fans op Facebook, 2.700 volgers op Pinterest en ook haar Instagram-volgers weten haar inmiddels ook steeds beter te vinden.

Cijfers zijn niet (zo) belangrijk

Dat zijn indrukwekkende cijfers, maar volgens De Laat is dat eigenlijk niet zo interessant. “Het zijn vooral de adverteerders die dit belangrijk vinden”, legt ze uit. Het draait volgens De Laat veel meer om de kwaliteit van de verhalen en het uitdragen van haar passie, dan om de hoeveelheden bezoekers. Voor haar zijn de reacties van mensen op sociale media (engagement) veel waardevoller, omdat ze directe feedback krijgt uit de doelgroep. Met haar blog over kerst heeft ze namelijk een hechte community opgebouwd, zonder dat ze zelf vooraf wist wie haar doelgroep was. Ze vond het gewoon leuk om over kerst te schrijven op een enthousiaste en vrolijke manier en dat werkte. Het werkte zelfs nog beter toen zij meer van zichzelf begon te laten zien en de blogs dus persoonlijker werden.
Christmaholic

Dit is een goede les voor bedrijven die willen beginnen met bloggen en denken dat er een bepaalde ‘tone of voice’ nodig is. Het hangt natuurlijk af van de doelstelling van de blog, maar lezers zijn ook gewoon mensen en daarom mag een blog altijd wat persoonlijker zijn. Authenticiteit en dus jezelf durven zijn, is volgens haar één van de belangrijkste ingrediënten voor een succesvolle blog. Naast de eerdergenoemde passie horen daar ook doorzettingsvermogen, goede content, een goede balans en een goede niche bij.

Goede content trekt bezoekers aan

Omdat een blog succesvol maken enorm veel tijd kost, is dus doorzettingsvermogen nodig. Het kost haar nu meer tijd dan een gemiddelde werkweek bijvoorbeeld. Het duurt daarnaast een flinke tijd voordat je echt geld kunt verdienen, omdat je adverteerders moet aantrekken en die komen pas nadat je een flink bezoekersaantal hebt. Die bezoekers komen pas nadat er goede content op je blog staat. Goede content is volgens De Laat een ideale mix van verhalen voor de zoekmachines en de community, waarbij je regelmatig unieke content moet plaatsen.

Maakt het dan nog uit wie je vooraf denkt dat je doelgroep is, wanneer je iets plaatst en hoeveel je plaatst? Het is volgens haar goed om vooraf na te denken over onderwerpen die leven bij mensen en om te duiken in een nichemarkt. Kerstmis lijkt een aardig beperkt thema, maar binnen dit thema zijn enorm veel mogelijkheden qua onderwerpen. De Laat: “Maak het niet te klein, want dan heb je minder te vertellen. Als er geen tractie komt qua bezoek, moet je chillen en je strategie veranderen.”

Meten en verbeteren

Hoewel De Laat niet schrijft op basis van vindbaarheid op Google om haar bezoekersaantal te verhogen, is ze wel degelijk bezig met het meten van het bezoek en daarop te sturen. Ze denkt wel het hele jaar na over bepaalde thema’s en onderwerpen, maar is flexibel genoeg om te handelen op korte termijn en dat bij te schaven. Werkt iets niet goed, dan schrijft ze het jaar daarop over een ander onderwerp. Zo leert ze iedere keer bij en verbetert ze haar blog steeds weer. Het is een ideale combinatie van de strategie van de lange termijn, gecombineerd met de flexibiliteit op korte termijn en dat werkt dus zeer goed.

Het is een inspirerend verhaal voor mensen die graag hun passie willen delen en voor bedrijven die zich willen profileren met een eigen blog. Die overlap is namelijk ontzettend groot. Als bedrijf wil je ook je verhaal delen, mensen informeren en ze enthousiasmeren. Ook al zijn de onderwerpen dan vast anders, je komt aardig op weg met een persoonlijke aanpak en goede content. Wil je meer hulp om te starten met bloggen? Lees dan vooral eens “10 tips om te starten met bloggen“, “Hebben we iets melden? (en 4 andere moeilijke vragen over content)” en “Help, ik moet bloggen! Wat nu?“.

Dit verhaal verscheen ook op de blog van LEWIS.

Drie lessen die iedere interviewer kan leren van Man bijt hond

De altijd lachende echtgenoot, de fan van de Turbopolyp of de doorbraak van Rapper Sjors: het zijn bijzondere types uit het programma Man bijt hond. Deze show liet het grote publiek kennis maken met de minder bekende Nederlander, maar na zestien jaar en ruim drieduizend afleveringen stopt het programma ermee. De laatste uitzending was afgelopen vrijdag. Als geen ander was Man Bijt Hond in staat om het eerlijke verhaal te tonen van een ogenschijnlijk ‘normaal’ bestaan. Dat lukte zo goed dat er  zelfs een heuse bedankdag was, omdat mensen verknocht zijn aan de personages. Er is zelfs een particulier initiatief gestart om het programma door te laten gaan op internet: Red Man bijt hond.

Wat was het geheim van de populariteit van Man bijt hond? Waarom kan iedere tekstschrijver of journalist iets leren van de stijl van dit programma?

manbijthond
Voor wie het niet kent: Man bijt hond is een televisieprogramma van de NCRV. In de serie worden verhalen verteld van de gewone Nederlander op een laagdrempelige manier. Zo is er een rubriek waarbij er rond etenstijd werd aangebeld met de vraag of ze mochten aanschuiven om de dag te bespreken. Een hapje mee-eten en tegelijkertijd interviewen, zodat men letterlijk een inkijk kreeg in het leven van de geportretteerde familie. Soms was het tenenkrommend, maar nog veel vaker riep het een gevoel van warmte op. Het is relatief simpele televisie (hoewel de redactie eigenlijk best groot is en het dus helemaal niet zo simpel is opgezet), maar deze formule van eenvoud heeft zestien jaar lang goed gewerkt.

Als journalist en tekstschrijver heb ik deze programma’s altijd met bovengemiddelde interesse gekeken. Er zit namelijk een bepaalde techniek in, waardoor je een ‘normaal’ verhaal interessant kunt maken voor een grotere doelgroep. En vooral als je vaak iemand van een bedrijf interviewt, is dat een techniek die je zelf vaak ook kunt toepassen. Wat zijn die lessen?

1. Iedereen heeft een verhaal

Werknemers vinden het vaak lastig om hun dagelijkse werkzaamheden om te moeten zetten in een interessant verhaal. Dat komt vooral omdat het voor hen normaal is en ze zo niet kunnen inzien waarom dat interessant is voor een ander. Probeer op zoek te gaan naar dat element wat voor anderen interessant kan worden. Kijk net wat anders naar het nieuws dan je normaal doet en zorg voor die bijzondere invalshoek. Volgens de website komt daar ook de naam van de show vandaan. Een hond die een man bijt, is voor journalisten niet nieuwswaardig, maar wordt dat pas als je het omdraait.

2. Leef je in in de belevingswereld van de ander

De kracht van Man bijt hond zit in het feit dat mensen in hun eigen omgeving hun verhaal vertellen of laten zien. Niet veroordelen of badinerend zijn, maar ruimte geven. Zo voelen interviewkandidaten zich vrij om hun verhaal te vertellen. Zorg bij ieder interview dat mensen zich comfortabel voelen om hun eigen verhaal te doen.

3. Hoogdravend impliceert niet dat het interessant is

Heb je mensen tegenover je die prat willen gaan op hun kennis van bepaalde zaken en met allerlei moeilijke vaktermen smijten? Dat leest niemand en zo komt het verhaal niet goed over op papier. Praat in normalemensentaal en leg kracht in wat iemand vertelt en niet hoe hij het vertelt.

Het zijn eigenlijk simpele lessen, maar voor iedere interviewer is het goed om bewust te zijn van dergelijke technieken. Hoe simpel het ook lijkt, het programma heeft zestien jaar lang succes gehad met deze formule. Er zijn maar weinig televisieshows die zo lang door kunnen blijven gaan en dat is dus met recht een mooie prestatie te noemen. De stekker is nu uit het programma getrokken en mocht de inzamelingsactie voor een doorstart op het internet tot niets leiden, dan zijn er altijd nog de legendarische filmpjes.

Dit verhaal is ook gepubliceerd op de blog van LEWIS.

Zes dingen die niet waar blijken te zijn (maar we toch geloofden)

Ophef, polarisatie en een bezoedeld debat. De tijdlijnen van mijn sociale media-kanalen raken overspoeld met beelden en video’s met opruiende teksten die steeds harder van toon lijken te worden. Meningen worden gespuid met de hakken in het zand. Het liefst nog met een foto of video erbij, waarmee ze hun eigen gelijk willen bewijzen. Daar is natuurlijk niets mis mee, want iedereen heeft recht op een eigen mening, maar vaak wordt niet nagedacht of hun informatie wel klopt.

Hoe weet je of het klopt wat je ziet?

hoax

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: er is niet één waarheid, maar iedereen heeft zijn eigen waarheid. Alles wat je te zien krijgt of hoort, komt vanuit een bepaalde invalshoek en heeft een bepaalde reden. Je krijgt altijd een versie van een gebeurtenis te zien, of je nu het journaal kijkt, de krant leest of websites bezoekt. Iedere partij selecteert het verhaal dat hij wil vertellen of laten zien, waardoor het verhaal altijd subjectief is.

Objectiviteit bestaat niet, ook al is dit het hoogste streven in de journalistiek. Journalisten proberen daarbij altijd de vertaalslag te maken tussen gebeurtenis en de ontvanger van het nieuws. Dat journalisten ook niet altijd goed weten hoe de wereld in elkaar steekt, laat het volgende filmpje zien in het artikel ‘Journalisten begrijpen niets van de wereld’. De Zweedse statisticus Hans Rosling stelt dat de media hun publiek stelselmatig op een verkeerd beeld van de wereld trakteren:

1. Russen vochten mee in Syrië

Zelfs de NOS (met doorgaans goed geïnformeerde journalisten en een bekwame eindredactie) maakt soms een uitglijder. De NOS zou bewijs hebben dat de Russen daadwerkelijk in Syrië mee vochten en dat nieuws werd gretig overgenomen door anderen. Toch blijkt het niet waar, zo blijkt uit dit artikel op 925.nl

2. De cassettespeler als iPhone-lader

Er zijn ook partijen die moedwillig verhalen verdraaien, om zo in de media te komen. Dit broodje-aapverhaal wordt ook wel een hoax genoemd. Een recent voorbeeld is dat media het verhaal overnamen dat een Amerikaanse jongeman een cassettespeler in zijn auto aanzag voor de oplader van zijn iPhone. Het verhaal werd massaal opgepikt, maar blijkt volgens dit artikel op Bright niet waar te zijn.

Screen Shot 2015-09-16 at 17.12.33
In dit geval is de hoax grappig bedoeld en zit er geen verborgen agenda achter het verspreiden van dit nieuws. Het wordt anders wanneer moedwillig het publieke debat wordt gestuurd.

3. Het aangespoelde jongetje dat verplaatst zou zijn

Het cliché dat een foto meer zegt dan duizend woorden, werd afgelopen weken enorm duidelijk toen de foto van het verdronken jongetje Aylan de wereld over ging. De afbeelding werd meteen gebruikt om duidelijk te maken hoe erg de situatie was en riep op tot medemenselijkheid. Ophef! Nadien ontstonden de verhalen dat het jongetje zou zijn verplaatst om een betere foto te krijgen en dat de verdrinking zo werd misbruikt om het vluchtelingendebat te sturen. Nog meer ophef! Het ging nog verder, want de vader zou zelf een mensensmokkelaar zijn.

Uiteindelijk blijkt het jongetje niet verplaatst, maar was dat een foto van zijn verdronken broertje dat op een andere plek was aangespoeld.

4. Containers vol wapens voor vluchtelingen

Op Facebook verscheen het nieuws dat containers vol met spullen voor de vluchtelingen vol zat met wapens en munitie. Ook weer niet waar: de spullen waren niet bestemd voor vluchtelingen, maar voor de Soedanese politie.

5. Vluchtelingen die voedsel weigerden dat niet halal was

Er verscheen een filmpje waarin duidelijk te zien was dat mensen voedselpakketten weigerden. De begeleidende tekst was dat de spullen niet ‘halal’ zouden zijn en daarom door de moslims werd geweigerd. De reactie van menig persoon: “Belachelijk dat ze dat weigeren, ze worden toch geholpen?”

Het blijkt dat de mensen het voedsel in eerste instantie niet weigerden omdat het niet halal was, maar omdat ze slecht werden behandeld en dat zo kenbaar wilden maken. Ze hebben daarna de hulp wel aangenomen. Het Rode Kruis verklaarde trouwens dat er wel degelijk rekening wordt gehouden met de doelgroep en de hulpmiddelen dus wel halal waren.

6. Vechtende vluchtelingen met een ISIS-vlag

Duitsland
Een vechtpartij met de Duitse politie door vluchtelingen met een ISIS-vlag? Daar lijkt het inderdaad op. Ware het niet dat de foto al stamt uit 2012. Het is dus niet waar, maar wordt wel zo neergezet.

Als het kwaad al is geschied

Deze voorbeelden laten zien dat het verhaal net wat anders in elkaar steekt dan het in eerste instantie lijkt. Vaak is het kwaad dan al geschied, omdat het materiaal massaal gedeeld is, inclusief meningen voor en tegen. Een foto zegt inderdaad meer dan duizend woorden, maar dat wil niet zeggen dat het de juiste woorden zijn.

Wil je weten hoe je een hoax kunt ontdekken, kijk dan eens hier. Tekenen aan de wand kunnen bijvoorbeeld zijn dat namen niet goed overeenkomen, dat het nieuws te mooi lijkt om waar te zijn en dat details niet kloppen. Het is niet voor niets dat een hoax pas dagen later wordt ontmaskerd, want het vergt dus wat tijd om te ontdekken of een artikel wel of niet klopt.

Helaas gaan geduld en sociale media niet hand in hand. Heb je geen tijd om zelf op onderzoek uit te gaan naar de juistheid van de informatie, wees dan in ieder geval bewust van de mogelijkheid dat het verhaal net wat anders in elkaar zit. De relatie tussen onwetendheid en stelligheid werkt namelijk ook de andere kant op.

Dit verhaal verscheen ook op de blog van LEWIS.

Twitter kan niet zonder humor én plagiaat

Je kunt het zien als ultieme eer of je ziet het als een poging tot jatten: iemand retweet jouw gemaakte grap, zonder jouw naam erbij te vermelden. Een schrijfster in Amerika vond het bloedirritant dat haar woordgrap werd overgenomen door andere Twittergebruikers en heeft de tweets laten verwijderen. Van een creatieve vrijbuitersplaats vol gebeuzel naar een digitale dwangbuis waar je moet oppassen wat je zegt of deelt. Wat is Twitter over een aantal jaren?Screen Shot 2015-07-27 at 16.20.09Twitter is altijd een opmerkelijk sociaal medium geweest. Het is vluchtig, onpersoonlijker en de kracht zit vooral in de korte berichten van maximaal 140 tekens, waardoor de boodschappen kort en krachtig moeten zijn. Creativiteit is daarbij een pre om aandacht te trekken.

Tweets laten verwijderen

Die creativiteit levert natuurlijk veel mooie en grappige berichten op, maar de keerzijde is ook dat grappen vaak worden ‘geleend’. De Amerikaanse Olga Lexell had er schoon genoeg van dat haar grappen werden overgenomen door anderen en schakelde hulp in van Twitter zelf om de tweets te laten verwijderen. En met succes, want een aantal berichten is inderdaad verwijderd.Screen Shot 2015-07-27 at 14.32.46Twitter zou Twitter niet zijn als het daarna niet flink escaleerde, op een positieve en creatieve manier. Talloze Twitteraars hebben de grap inmiddels ook gedeeld, zonder bronvermelding. Sommigen hebben er zelf wat creatiefs van gemaakt door de originele tekst net wat aan te passen.

saw someone spill their high end juice cleanse all over the sidewalk and now i don’t understand twitter’s copyright policy

 

Saw someone spill their high end juice cleanse all over the sidewalk & now I know I live in a douchey city that sells $7 juice cleanses.

 

saw someone spill their high end juice cleanse all over the sidewalk and now I know Barbara Streisand is on my side

Olga heeft haar profiel inmiddels afgeschermd en haar bio-tekst is veranderd: “Writer who brought up a point about intellectual property. hoping to be chosen as @realdonaldtrump‘s running mate in 2016.” Je zou kunnen stellen dat het ‘klagen’ heeft gewerkt als het gaat om het slagen van een grap. Ze gaf zelf aan bij The Verge dat ze regelmatig grappen deelt om te testen of ze werken. Misschien was het niet haar bedoeling om dat op deze manier te bereiken, ze is in ieder geval een stuk beroemder geworden door deze ene grap.

Auteursrechtelijk beschermen

De beslissing van Twitter om de gejatte berichten te verwijderen is overigens niet nieuw. In degebruiksvoorwaarden staat dat tweets auteursrechtelijk zijn beschermd op basis van de Digital Millennium Copyright Act. Het is wel voor het eerst dat er op basis van auteursrecht wordt ingegrepen. Of deze ontwikkeling wenselijk is, is een tweede. Natuurlijk is het goed dat er regelgeving bestaat die intellectueel eigendom beschermt, nochtans hoort dat, voor mijn gevoel, niet thuis op Twitter. Het is natuurlijk wel zo netjes om de auteur bij leentweets te vermelden, maar moet je als auteur ook gewoon niet rekening houden met het feit dat jouw informatie open is en gedeeld kan worden? En daarbij, als iemand de eerste keer wat op twitter zet, wil niet zeggen dat hij of zij ook de originele bedenker is. En wat als je per ongeluk dezelfde grap maakt als iemand anders, zonder dat je dat weet? Hoe langer je het gebruikt, hoe groter de kans op dubbele content, toch?

Een open digitale speelplaats

Veel vragen die het gebruik van Twitter moeilijk maken en dat is zonde. Voor veel mensen is Twitter namelijk een open digitale speelplaats waar alles wordt gedeeld en geroepen. Dat levert heel veel moois op: nieuws dat voorheen verborgen moest blijven, wordt bijvoorbeeld verspreid over de hele wereld. Informatie wordt beschikbaar gemaakt voor een grote groep en dat zorgt voor transparantie, echter maken ook heel veel mensen daar misbruik van. Grappen worden ‘gejat’, mensen worden digitaal gepest (trollen) en er wordt ook veel vuiligheid gedeeld. Twitter grijpt dus in om auteursrecht te beschermen, maar dat is niet het enige waarmee Twitter bezig is als het gaat om controle en censuur. Het bedrijf maakt bijvoorbeeld bekend dat het nu ook automatisch porno herkent en daar naar kan handelen. Eerdergaf de Twitter-directeur al toe dat het bedrijf te laks was geweest met trollen en deze Twitteraars wil aanpakken. Twitter heeft daarnaast beelden van de aanslag in Suruç in Turkije verwijderd, na een uitspraak van een Turkse rechtbank.

Censuur is gevaarlijk

Het lijkt wellicht een goede ontwikkeling, toch is censuur gevaarlijk omdat je niet weet waar het in de toekomst naartoe gaat. Het is daarnaast vechten tegen de bierkaai en behoorlijk naïef. Als mensen informatie niet via dit kanaal iets kunnen delen, doen ze het wel op een andere manier. De vrijheid van meningsuiting komt zo in gevaar en is helemaal niet de bedoeling in een moderne beschaving. Vrijheid van meningsuiting is veel belangrijker dan het blokkeren van ‘gejatte’ grappen. Mijn advies aan Olga: laat het gaan en geniet van iedere keer dat jouw grap wordt gebruikt. Wil je echt dat Twitter (lees: een bedrijf) censuur gaat toepassen en voor jou bepaalt wat je wel en niet mag zien? Ik wil liever zelf de keuze hebben om dezelfde grap meerdere keren te zien. Ook al is het een slechte of gestolen grap.

Dit verhaal is ook gepubliceerd op de blog van LEWIS.

Hoe schrijf je een perfecte eerste zin?

Te lang, te kort, te beschrijvend, te cliché, te saai of te algemeen. Eigenlijk kun je het nooit goed doen, zo’n eerste zin. Of ja, er is altijd een betere manier om de eerste zin op te schrijven. Wat is dan dat ‘beter’? Dat verschilt natuurlijk erg per tekstsoort, per doelgroep en per platform. Het is daarom niet goed mogelijk om één handleiding te geven met stappen die je moet volgen om tot de perfecte eerste zin te komen. Wat wel kan helpen, is bewust worden van het gebruik van eerste zinnen door anderen, zodat je onderscheid leert maken. Hoe schrijf je een perfecte eerste zin?ERWASEENSNatuurlijk begint ieder verhaal met een eerste zin, waarbij je maar eenmaal de kans hebt om het goed te doen. Eng? Geen stress, want hoewel het een lastige opgave is om de juiste eerste zin te kiezen, kun je dit wel trainen. De eerste stap daarbij is om bewust te worden: sta eens stil bij eerste zinnen van anderen en leer daarvan. Zo hebben we bij LEWIS een maand lang elke week eerste zinnen verzameld uit de media en gekeken wat je vooral wel en niet moet doen om de aandacht van de lezer vast te houden. Een kleine greep uit het uitvoerig document, inclusief de reden waarom het wel of niet werkt: Wat je vooral WEL moet doen: Maak de lezer nieuwsgierig en nodig hem uit om verder te lezen. Begin met wat anders dan het logische begin, in dit geval niet dat Flickr een nieuwe autotag-functie introduceert, maar beschrijf wat de functie doet:

Ai, de nieuwe autotag-functie van fotosite Flickr ziet concentratiekampen voor speeltuin aan, en zwarte mensen voor apen.

Creëer meteen een aangrijpend beeld en zet de toon voor de rest van het verhaal:

Achter de hoge hekken op een afgesloten terrein in de haven van Catania op Sicilië klinkt het geluid van schreeuwende kinderen uit tenten.

Wees duidelijk, kortbondig en zet het nieuws bovenaan:

Nederland spreekt met de coalitie die strijdt tegen Islamitische Staat (IS) over een langere militaire missie in Irak.

Verras de lezer met een andere invalshoek of insteek:

Met droefheid melden we u het overlijden van de telefooncel.

Wat je vooral NIET moet doen: Wees niet te saai en beschrijvend met een “en toen en toen”-begin:

Als ik bij B2B-klanten aan tafel zit en er een nieuwe webshop ontwikkeld moet worden, vliegen de eisen en wensen me om de oren.

Gebruik geen saaie termen, open deuren of nietszeggende statements:

Big data: veel bedrijven hebben er een haat-liefdeverhouding mee.

Vermijd gebruik van bijzinnen:

Naar schatting zeven op de tien Belgen die naar Syrië zijn getrokken, hebben zich bij IS gevoegd, zo heeft Jaak Raes, het hoofd van de Staatsveiligheid in ons land, gezegd op een lezing voor de Duitse inlichtingendienst waarover De Tijd bericht.

Geef geen trendbeschrijving zoals ‘steeds meer’/’steeds minder’ of dat iets heel populair is (want als dat inderdaad zo is, weet iedereen dat wel):

Het afgelopen jaar is er ontiegelijk veel gebeurd op het gebied van it. En dat is een understatement.

Begin niet met een tijdsaanduiding:

Vorige week vond in Frankfurt voor de tweede jaar op rij de Dialog Summit plaats.

Gebruik geen eerste zin die totaal niet aansluit bij de lezer. In dit geval de meeste mannen, maar dat is dus sterk afhankelijk van de doelgroep. Denk vooraf na over wie de lezer is:

Bikini’s, pareo’s en badpakken, we krijgen er geen genoeg van.

Gebruik jezelf niet als onderwerp voor een blog. Totaal niet interessant. Tenzij je natuurlijk erg bekend bent en iedereen alles van je wil weten/lezen. Als dat echt zo is, blog je waarschijnlijk niet, maar word je geïnterviewd:

Het is alweer een paar jaar geleden dat ik “Content Strategy for the the Web” van Kristina Halvorson en Melissa Rach voor het eerst las.

Schrijf voor de lezer

Het bleek dat veel eerste zinnen vaak als te lang werden beschouwd, of ze gaven al te veel informatie weg van de inhoud, of het was te veel een open deur. In sommige zinnen zat te veel bedrijfsinformatie, waardoor het niet prettig leesbaar was. Probeer dat te vermijden, want je tekst is bedoeld voor journalisten of lezers en niet voor de marketingafdeling van een bedrijf dat graag wil zien dat het een innovatieve wereldleider is.

Met sommige van de bovenstaande redenen moet je het wel eens zijn, maar soms is de reden nogal arbitrair. Het hoeft namelijk helemaal niet verkeerd als je al te veel informatie weggeeft in de eerste zin. Dat is immers het nieuws en dat is prima geschikt voor nieuwsberichten. Het hangt dus af van het type verhaal, maar over het algemeen zijn er wat richtlijnen die je kunt volgen bij het formeren van een eerste zin waardoor je meteen verder wilt lezen.

Zet de toon en verleid

De eerste zin moet dus pakkend zijn, het moet de interesse wekken en de lezer verleiden om verder te lezen. Een goede eerste zin begint daarbij niet bij het logische begin van het verhaal. Als je bijvoorbeeld een verhaal schrijft over een gebeurtenis is het beter om het gevolg van die gebeurtenis te beschrijven, dan wat er feitelijk is gebeurd. Zo zet je meteen de toon met een voorbeeld en dat trekt de lezer aan dan met een algemene nieuwsbeschrijving.

De juiste toon is daarbij belangrijk, want het is het fundament waarop je verder gaat bouwen. De eerste zin moet aansluiten bij de verwachtingen van de lezer, zonder dat hij de weg kwijt raakt. Het moet verrassen, maar moet wel dicht bij het onderwerp blijven. Als je het zo bekijkt is het nog knap lastig om de juiste eerste zin te kiezen. Mijn advies: neem eens wat meer tijd om de eerste zin te bedenken. Zet die stap extra. Wat je ook doet, wees niet saai. Een goed begin is immers het halve werk.

En ja, dat is een cliché, en nee, die mogen nooit in een eerste zin.

Dit verhaal verscheen ook op de blog van LEWIS.